سلام .

دیروز سالروز درگذشت دکتر علی شريعتی بود که در دهه چهل و اوايل دهه پنجاه خواب را برخفتگان پريشان کرد و هزاران سوال مسئوليت آور بر ذهن جوانان و دانشجويان به وجود آورد :پس از مرگم نمي دانم چه خواهد شد؟ نمي خواهم بدانم کوزه گر از خاک اندامم چه خواهد ساخت؟ ولي بسيار مشتاقم، که از خاک گل ام سوتکي سازد، گلويم سوتکي باشد به دست کودکي گستاخ و بازيگوش و او يک ريز و پي در پي، دم گرم خودش را بر گلويم سخت بفشارد و خواب خفتگان آشفته و آشفته تر سازد، تا

 بدين سان بشکند در من سکوت مرگبارم را

۱. مدتی که نبودم ، خیلی بودم ! شاید در اینترنت غایب بودم اما در زندگی همه شما حاضرتر از همیشه بودم.

۲. فردا انتخاب بزرگی اتفاق خواهد افتاد . آیا این همه شور و نشاط و وفاق و همگرایی به فردایی روشنتر منتهی خواهد شد . البته که خواهد شد . مهم نیست چه کسی رای بیاورد . مهم این است که ما با هم تجربه کردیم یک حضور بسیار پر جمعیت و ملیونی را در ایران که مردم بی هیچ تنشی آنرا آغاز کردند و به انجام سپردند . اگر هم تنش های کوچکی بود از سوی شعبان بی مخ یا فرزندان نادان و متعصب او بود که در اشل جمعیت ایران قابل اغماض است .

۳. فردایی در راه است اگر هر یک از ما ساعتی وقت بگذاریم وضعیت حیات م معاش ما بهتر خواهد شد و اخلاق در بین ما حضور رنگین تری خواهد یافت . نکبت ِ حماقت و جهالت بس است . بس نیست ؟

سلام . در باب مناظره مهندس موسوی و آقای احمدی نژاد :

 اول اینکه من علاقمندی خاصی به افراد ندارم اما میدانم اتهام قبل از دادرسی هم غیر قانونیست و هم از نظر شرعی گناه  ( تهمت) است . و دوم مطلبی که طی یک ایمیل به دستم رسیده رو در اینجا میذارم . مطلب از من نیست و قضاوت هم با شما . البته من یه جاهایی از متن اصلی رو نقطه چین گذاشتم چون کمی بیش از حد تند بود :

پشت پرده يك مناظره داغ انتخاباتي

تو وبلاگم یه فیلتر شکن گذاشتم .

برو حالشو ببر .

این مطلب رو هم از سایت دیگری برداشتم . یادداشتی در مورد فیلم دیشب موسوی :

میرحسین عزیز! امشب در آن فیلمی که بوی بچه های اسمان و رنگ خدا می داد، تو آن شاه کلمه را گفتی، گرفتاری ما را شناخته ای؛ "جامعه سوداگر". گفتی سوداگری الان تا به آن جا رسیده که حتی برای خریدن رای نماینده پنج میلیون پیشکش اش می کنند؛ این همان خشم بر جامعه ضداخلاقی است. از حس معصومیت سالهاست دور شده ایم. طعم دروغ وتوهین و تهمت و تمسخر وبی تابی را حس می کنیم در لحظه لحظه عمرمان، می شنویم و می گوییم و بروز می دهیم؛ سودای پاکی فرونهاده ایم؛ سالهای سال است. خوشحالم که قرار نگذاشتی برایمان قهرمان باشی و نامت را بفرستی توی تاریخ، قرار نگذاشتی دنیا را اداره کنی. قرار نگذاشتی که با ملتی مالامال از خائن روبرو باشی. چشم هایم تر شد وقتی آن رزمنده فریاد می زد برای یاد روزی که پابرهنه جبهه جنگ را گز کردی ... چقدر دلمان لک زده بود که کسی پاکدست و پاک سینه، گره کارمان را نشان دهد. کاش باشی؛ برای پاشیدن بذر حس مبارکی که سوداگری را منزوی کند. بگذار بگویند موسوی کجا و اصلاحات کجا، موسوی کجا و اصولگرایی کجا؛ و تازه مگر تاختن بر سوداگری، در هر لباس و مقام و رنگی، سخت ترین اصلاحگری برای حفظ اصول انسانی نیست؟

2. قسمتي از نامه محسن مخملباف در حمايت از موسوي :

من می‌خواهم اگرهر اتفاقی در انتخابات افتاد به وجدان خودم بگویم: من رای خودم را دادم و در وضع پیش‌آمده مقصر نیستم.
می‌گویند ملت‌ها، مثل آدم‌ها، هر کدام خصلتی دارند. ملت ایران با آن که ظاهر مدرنی دارد و با پول نفت ابزار زندگی مدرن را هم فراهم کرده، اما عقلش سنتی است. ابزار مدرن را دارد، اما فرهنگ استفاده از آن را ندارد. خوشبختانه بلد است از کامپیوتر و هواپیما و مترو برای زندگی بهتر استفاده کند، اما هنوز بلد نیست از صندوق رای، برای تغییر سرنوشتش استفاده کند. حداقل می‌شود گفت ایرانی در جزییات مدرن شده و در کلیات هنوز سنتی است. اما روزی تغییر سرنوشت با صندوق رای را هم یاد می‌گیرد.....

بقيه نامه رو سرچ كنيد و بخونيد.

این وبلاگ رو حتمن ببینید :

انتخابات و حواشیجالب و خواندنی اون .