۱. مدتی که نبودم ، خیلی بودم ! شاید در اینترنت غایب بودم اما در زندگی همه شما حاضرتر از همیشه بودم.

۲. فردا انتخاب بزرگی اتفاق خواهد افتاد . آیا این همه شور و نشاط و وفاق و همگرایی به فردایی روشنتر منتهی خواهد شد . البته که خواهد شد . مهم نیست چه کسی رای بیاورد . مهم این است که ما با هم تجربه کردیم یک حضور بسیار پر جمعیت و ملیونی را در ایران که مردم بی هیچ تنشی آنرا آغاز کردند و به انجام سپردند . اگر هم تنش های کوچکی بود از سوی شعبان بی مخ یا فرزندان نادان و متعصب او بود که در اشل جمعیت ایران قابل اغماض است .

۳. فردایی در راه است اگر هر یک از ما ساعتی وقت بگذاریم وضعیت حیات م معاش ما بهتر خواهد شد و اخلاق در بین ما حضور رنگین تری خواهد یافت . نکبت ِ حماقت و جهالت بس است . بس نیست ؟