سلام .

دیروز سالروز درگذشت دکتر علی شريعتی بود که در دهه چهل و اوايل دهه پنجاه خواب را برخفتگان پريشان کرد و هزاران سوال مسئوليت آور بر ذهن جوانان و دانشجويان به وجود آورد :پس از مرگم نمي دانم چه خواهد شد؟ نمي خواهم بدانم کوزه گر از خاک اندامم چه خواهد ساخت؟ ولي بسيار مشتاقم، که از خاک گل ام سوتکي سازد، گلويم سوتکي باشد به دست کودکي گستاخ و بازيگوش و او يک ريز و پي در پي، دم گرم خودش را بر گلويم سخت بفشارد و خواب خفتگان آشفته و آشفته تر سازد، تا

 بدين سان بشکند در من سکوت مرگبارم را